Strona główna.
Fotografie oraz informacje na temat gatunków ptaszników, które hoduje.
Inne zwierzęta, które hoduje.
Tu znajdziesz informacje na temat rozmnażania ptaszków - szczegółowe raporty, fotografie i inne wiadomości.
Artykuły których jestem autorem - opisy gatunków, prace ogólne dotyczące hodowli ptaszników oraz terrarystyki, itp.
Tutaj znajdziesz krótkie filmiki oraz inne multimedia.
Linki do wartościowych oraz zaprzyjaźnionych serwisów.
Skontaktuj się ze mną.
Wpisz co sądzisz o mojej witrynie - w czym Ci pomogła, co Ci się w niej podoba, a co nie oraz jakich treści oczekujesz najbardziej.
Wejdź tutaj jeśli chcesz sprawdzić czy mam do odsprzedania jakieś nadwyżki hodowlane lub ewentualnie akcesoria i inne rzeczy powiązane z terrarystyką.


















 

 


Acanthoscurria insubtilis


Synonimy:
Angielskie potoczne nazwy tego gatunku to:
- Bolivian Whiteknee Tarantula
- Short Hair Zebra Tarantula
- Chaco Mouse Brown Tarantula

Łaciński synonim to Acanthoscurria abnormis (Ibarra Crasso 1954)


Systematyka:
Królestwo - Animalia
Podkrólestwo - Eumetazoa
Typ - Arthropoda
Podtyp - Chelicerata
Gromada - Arachnida
Rząd - Araneae
Podrząd - Mygalomorphae
Rodzina - Theraphosidae
Podrodzina - Theraphosinae
Rodzaj -Acanthoscurria
Gatunek - Acanthoscurria insubtilis (Simon, 1892)

Cechy szczególne:
Jest to dość nerwowy ptasznik, często wyczesuje włoski parzące i zdarza mu się podejmować próby kąsania i gdy jest podrażniony. Przy obsłudze terrarium należy zachować ostrożność (np. używać długiej pęsety).

Wielkość:
Dorasta do 6-7 cm długości ciała oraz 14 cm rozstawu odnóży.

Wygląd:
Są to silnie zbudowane, jednolicie ciemnobrązowe lub czarne pająki. Jedynie na kolanach znajdują się wąskie okrężne paski koloru białego, lekko wpadającego w róż lub jasny brąz. Odnóża i odwłok pokryte długimi, jaśniejszymi od reszty ciała włoskami.

Aktywność:
Aktywne są przede wszystkim wieczorem oraz w nocy.

Występowanie:
Występują głównie w Boliwii, spotykane także w Peru.

Biotop:
Ptaszniki naziemne, lubiące kopać. Często zamieszkują wykopane przez siebie norki, rzadziej zamieszkują „gotowe siedliska.

Temperatura:
Hodujemy je w temperaturze 25-29şC.

Wilgotność:
Powinna wynosić 60-70%.

Oświetlenie:
Oświetlenie w terrarium jest zbędne, gdyż pająki wolą życie w „ciemni. Możemy jednak zamontować czerwoną żarówkę o mocy 15W, która pomoże utrzymać odpowiednią temperaturę, a także pozwoli na nocne obserwacje tego zwierzęcia - bowiem pająki nie widza czerwonego światła.

Wielkość terrarium:
W zupełności wystarczy terrarium 30x20x20.

Wystrój terrarium:
Warstwa podłoża powinna wynosić około 4cm, i może być stanowiona przez torf, włókno kokosowe, lub mieszankę torfu z piaskiem. W terrarium powinno się umieścić kryjówkę dla pająka, np. połowę skorupy po orzechu kokosowym, doniczkę, kawałek kory. Możemy również umieścić w nim niedużą miseczkę z wodą. Jeśli chodzi o wystrój terrarium, to można używać wszelkich sztucznych dekoracji, dostępnych np. w sklepach zoologicznych. Odradzam sadzenie w terrarium żywych roślin, gdyż pająk najprawdopodobniej pokryje je pajęczyną lub wykopie z ziemi, gdyż roślinka bardzo szybko zacznie się niszczyć i dodatkowo może się przez nią pojawić pleśń, która jest niebezpieczna dla zdrowia ptaszników. Generalnie wystrój terrarium zależy wyłącznie od upodobań hodowcy - pająkowi do szczęścia wystarczy chłonne podłoże utrzymujące miejscami wilgoć, kryjówka i ewentualnie miseczka z wodą.
Młode osobniki trzymane w pojemniczkach po kliszy lub innych pomieszczeniach podobnej wielkości nie wymagają żadnego wystroju poza małą warstwą podłoża (torfu lub włókna kokosowego), które musi być stale lekko wilgotne (należy o to zadbać szczególnie, kiedy pająk przygotowuje się do linienia).

Żywienie:
Młodym osobnikom podajemy larwy mącznika młynarka, larwy much (dostępne w każdym sklepie wędkarskim jako białe robaki - koniecznie niebarwione!) oraz wylęg świerszczy. W razie potrzeby możemy larwy pokroić na mniejsze kawałki, lub uśmiercamy je, gdyż małe pajączki często boją się ruchliwych larw. Podrośniętym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany, drewnojady. Chętnie zjadają oseski mysie lub szczurze, więc można im taki pokarm podać raz na jakiś czas - szczególnie polecam go dla samic po kopulacji. Dietę pająków możemy latem urozmaicić o plankton łąkowy, np. świerszcze lub motyle. Należy jednak zwracać uwagę na to by nie łapać owadów w pobliżu ruchliwych dróg lub zakładów przemysłowych, gdyż owady te mogą zawierać metale ciężkie, szkodliwe dla naszych podopiecznych.

Dymorfizm płciowy:
Dorosłe samce mają bulbusy oraz haki. Samiec po ostatniej wylince jest niemal jednolicie czarny, a paski na kolanach są niemal niewidoczne.


Opracował Arkadiusz Guzanek - newneo, na podstawie własnych doświadczeń oraz przy pomocy źródeł:
www.sklipkani.cz;
www.exoticfauna.com;
www.phg-vogelspinnen.de;

 

 

© 2006 copyright by Arkadiusz Guzanek. All rights reserved.   Designed by rickys webtemplates