Avicularia purpurea

Synonimy:
Jego angielska nazwa to Ecuadorian purple tarantula.

Systematyka:
Królestwo - Animalia
Podkrólestwo - Eumetazoa
Typ - Arthropoda
Podtyp - Chelicerata
Gromada - Arachnida
Rząd - Araneae
Podrząd - Mygalomorphae
Rodzina - Theraphosidae
Podrodzina - Aviculariinae
Rodzaj - Avicularia
Gatunek - Avicularia purpurea (Peter Kirk, 1990)

Cechy szczególne:
Pająki z tego gatunku są przeważnie łagodne, jednak mogą być szybki. Podrażnione przeważnie uciekają do nory. Jad tych ptaszników jest stosunkowo słaby.

Wielkość:
Dorasta do 5 cm.

Wygląd:
Jak opisał go Peter Kirk:
Na pierwszy rzut oka ten ptasznik sprawia wrażenie całkowicie smolisto-czarnego. Jeśli jednak przyjrzeć mu się uważnie w naturalnym świetle, dostrzeżemy, iż jego ciało połyskuje niebiesko-purpurowym kolorem. Nogi tego pająka porastają długie włoski, które nie są czarne, a bardzo ciemne czerwono-brązowe - choć jest to prawie niezauważalne. Końcówki odnóży są koloru kremowo-różowego, jednak są one znacznie mniej widoczne, aniżeli u pozostałych pająków z rodzaju Avicularia. Odwłok A. purpurea jest aksamitno-czarny, z dłuższymi włoskami o takim samym kolorze jak te na odnóżach. Naukowa nazwa gatunkowa („purpurea - przyp. autor) nawiązuje do metalicznego purpurowo-niebieskiego połysku widocznego na ciele pająka w naturalnym świetle dziennym.

Aktywność:
Są to zwierzęta aktywne przede wszystkim o zmierzchu i nocą.

Występowanie:
Żyje na Ekwadorskich terenach niziny Amazonki.

Biotop:
Pająki te często zamieszkują zagospodarowane tereny, szczególnie pastwiska bydła na których rosną pojedyncze drzewa. Różne osobniki prowadzą nieco zróżnicowany tryb życia, lecz jak u wszystkich pająków z rodzaju Avicularia, są przede wszystkim ptasznikami nadrzewnymi. Swoje pajęczynowe nory budują przeważnie w różnych szczelinach w pniach drzew, a także pod odstającymi kawałkami kory. Co ciekawe, wejście do nory jest niemal zawsze skierowane ku dołowi. Zdarza się również, że pająki te zamieszkują ludzkie siedziby - gniazda budują we wszelakich szczelinach, na poddaszach.

Temperatura:
Temperatura w terrarium powinna wynosić 24-28şC, nocą może spadać o kilka stopni.

Wilgotność:
Wymagają dość wysokiej wilgotności, która powinna utrzymywać się na poziomie bliskim 80%. Utrzymujemy ją poprzez codzienne zraszanie terrarium. Wilgotność powietrza nie może spadać poniżej 65-70%, gdyż może to doprowadzić do przesuszenia pająka, a w konsekwencji jego śmierci!

Oświetlenie:
Ptaszniki nie wymagają oświetlenia - pająki lepiej czują się w zacienionych miejscach. Jednak możemy zamontować w terrarium żarówkę bardzo słabej mocy, świecącą na czerwono, gdyż ptaszniki nie dostrzegają tego koloru. Pierwszą zaletą takiego rozwiązania jest to, że w terrarium zostanie utrzymana odpowiednia temperatura, a drugim zaś to, że będziemy mogli obserwować naszego podopiecznego nocą, podczas gdy on wyrusza na łowy.

Wielkość terrarium:
Dla dorosłego osobnika wystarczy terrarium o wymiarach 20x25x30cm. Młode trzymamy w odpowiednich dla ich wieku pojemniczkach (np. po kliszy, na mocz).

Wystrój terrarium:
Dobrze byłoby, aby choć jedna z bocznych ścian terrarium była wyklejona korkiem lub korą - ułatwi to pająkowi budowę pajęczynowej nory. W terrarium musi znaleźć się pionowo ustawiony konar, korzeń lub kawałek kory. Jako podłoże stosujemy torf lub bardzo popularny i użyteczny substrat kokosowy, którego warstwa powinna wynosić 3-4 cm. W terrarium powinna również znaleźć się nieduża miseczka z wodą, która pomoże utrzymać odpowiednią wilgotność i uchroni pająka przed ewentualnym przesuszeniem.

Żywienie:
Ptaszniki te karmimy świerszczami, szarańczami i innymi bezkręgowcami. Jak wszystkie ptaszniki nadrzewne, również Avicularia purpurea bardzo lubią latający pokarm, tj. łatwo dostępne w lecie motyle czy też muchy, które możemy wyhodować z białych robaków dostępnych w każdym sklepie wędkarskim(nie polecam karmić pająków łapanymi muchami, gdy mogą zaszkodzić naszym podopiecznym).

Dymorfizm płciowy:
Widoczny u dorosłych osobników - samiec ma haki na pierwszej parze odnóży, oraz bulbusy (narządy płciowe) na nogogłaszczkach. Samica jest masywniejsza, natomiast samiec ma dłuższe odnóża.

Rozmnażanie:
Kopulacja tych ptaszników zazwyczaj przebiega bezproblemowo. Samica po około 2 miesiącach od kopulacji buduje kokon, do ktorego składa blisko 100 jajek. Nimfy lęgną się dość szybko i równie szybko przekształcają się pająki.

Uwagi:
Młode pająki z rodzaju Avicularia często padają bez konkretnych przyczyn. Nawet nieznaczny spadek wilgotności może spowodować ich śmierć. Dlatego też niedoświadczony hodowca powinien się starannie zastanowić przed zakupem tego pająka.



Opracował Arkadiusz Guzanek - newneo.