Acanthoscurria suina

Synonimy:
Jego angielska nazwa to Rusty brown birdeater.

Systematyka:
Królestwo - Animalia
Podkrólestwo - Eumetazoa
Typ - Arthropoda
Podtyp - Chelicerata
Gromada - Arachnida
Rząd - Araneae
Podrząd - Mygalomorphae
Rodzina - Theraphosidae
Podrodzina - Theraphosinae
Rodzaj - Acanthoscurria
Gatunek - Acanthoscurria suina (Pocock, 1903)

Informacje ogólne:
Jest to bardzo rzadko hodowany gatunek, jednak do naszego kraju coraz częściej napływa zza południowych granic - głównie z Czech.

Wielkość:
Osiąga do 8 cm długości ciała.

Długość życia:
Samice żyją nawet do 15 lat. Samce znacznie krócej, bo około 3-4 lat.

Wygląd:
Jest to jednolicie brązowy ptasznik, bardzo podobny do kilku innych przedstawicieli rodzaju Acanthoscurria, m.in. Acanthoscurria antillensis.

Aktywność:
Są to zwierzęta aktywne przede wszystkim późnym wieczorem i w nocy.

Występowanie:
Gatunek ten występuje głównie na terenach Brazylii i Urugwaju.

Biotop:
Zamieszkuje wilgotne lasy tropikalne.

Temperatura:
Powinna wynosić 26-29şC.

Wilgotność:
Wilgotność powietrza w terrarium tego pająka powinna wynosić około 75%.

Oświetlenie:
Pająki nie wymagają dodatkowego oświetlenia - wręcz przeciwnie, są to zwierzęta które preferują życie w ciemnościach. Oczywiście tyczy się to również gatunku Acanthoscurria suina. Możemy jednak zamontować w terrarium czerwoną żarówkę niewielkiej mocy, gdyż ptaszniki nie widzą czerwonego światła. Takie rozwiązanie pozwoli nam obserwować w nocy naszego podopiecznego bez płoszenia go, oraz pomoże utrzymać odpowiednią temperaturę.

Wielkość terrarium:
Młode pajączki trzymamy w pojemniczkach po kliszy lub na mocz (te drugie za kilkadziesiąt groszy można dostać w każdej aptece). Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 20x30x20.

Wystrój terrarium:
Jako podłoże usypujemy 5 cm warstwę torfu lub włókna kokosowego. Warstwa ta może być cieńsza jeżeli podłoże wyłożymy mchem, doskonale utrzymującym wilgoć, a zarazem bardzo estetycznie wyglądającym. W terrarium powinna znaleźć się jakaś kryjówka dla pająka - np. skorupa z orzecha kokosowego lub położona na boku gliniana doniczka. W wielu sklepach zoologicznych można zakupić różne kryjówki o ciekawych kształtach, idealnie zgrywające się z resztą wystroju. Dobrze byłoby aby pająk miał również dostęp do małej miseczki z wodą.

Żywienie:
Młode pajączki karmimy larwami mącznika młynarka oraz much i małymi świerszczami. Porośnięte i dorosłe osobniki żywią się karaczanami, świerszczami, szarańczami. Od czasu do czasu możemy podać im oseska mysiego lub szczurzego.

Dymorfizm płciowy:
Dorosły samiec jest znacznie szczuplejszy od samicy oraz posiada długie, chude odnóża. Na jego nogogłaszczkach pojawiają się bulbusy (narządy płciowe) oraz haki na pierwszej parze odnóży, służące do przytrzymywania szczękoczułków samicy podczas kopulacji.

Rozmnażanie:
Pająki te są rozmnażane w niewoli niezwykle rzadko, dlatego, że niewiele osób posiada dorosłe osobniki tego gatunku. Trudno więc skompletować parę. Jeśli jednak uda się tego dokonać, kopulacja dobrze wykarmionych pająków powinna przebiegać bez większych komplikacji. Po około 4 miesiącach samica sporządza kokon do którego składa 400-700 jaj.

Uwagi:
Gatunek polecany średnio zaawansowanym hodowcom.


Opracował Arkadiusz Guzanek - newneo.