Brachypelma angustum (Galeria gatunku)


Synonimy:
Starsza łacinska nazwa tego gatunku to Euathlus angustus.

Costa Rican Red Tarantula - angielska nazwa;
Tarantule rouge du Costa Rica - Francuska nazwa;
Tarantula roja de Costa Rica - Hiszpańska nazwa;


Systematyka:
Królestwo - Animalia
Podkrólestwo - Eumetazoa
Typ - Arthropoda
Podtyp - Chelicerata
Gromada - Arachnida
Rząd - Araneae
Podrząd - Mygalomorphae
Rodzina - Theraphosidae
Podrodzina - Theraphosinae
Rodzaj - Brachypelma
Gatunek - Brachypelma angustum (Valeris, 1980)

Cechy szczególne:
Brachypelma angustum to stosunkowo łagodne pająki. Ich główną metodą obrony przed napastnikami jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Rzadko zdarza im się przyjmować postawę grożącą, a jeszcze rzadziej próbują atakować. Mimo wszystko, zdarzają się osobniki nerwowe, więc należy zachowywać ostrożność przy obsłudze terrarium.

Wielkość:
Dorasta do 7 cm.

Długość życia:
Samice dożywają około 15 roku życia, samce natomiast żyją blisko 4 lata lata.

Wygląd:
Jest to ciemno ubarwiony pająk. Jego czarny odwłok jest porośnięty dłuższymi, czerwonymi włoskami. Odnóża są czarne, mają lekki szaro-niebieski połysk. Karapaks jest czarny, z beżowym lub jasno-brązowym obrzeżem. Pająk ten jest niezwykle podobny do Brachypelma vagans - gatunki te bardzo trudno od siebie odróżnić.

Aktywność:
Aktywny głównie o zmierzchu i w nocy.

Występowanie:
Występuje na terenach Kostaryki.

Biotop:
W naturalnym środowisku wykopują około 30cm nory, w lekko wilgotnej ziemii, lub zamieszkują szczeliny wykopane przez inne zwierzęta (np. przez gryzonie). Zamieszkuje obszary leśne.

Temperatura:
Powinna wynosić 24-29°C.

Wilgotność:
Powinna utrzymywać się na poziomie około 70-80%.

Oświetlenie:
Oświetlenie jest u ptaszników zbędne. Możemy natomiast zamontować w terrarium czerwona żarówkę. Pomoże ona utrzymać odpowiednią temperaturę, a także pozwoli no nocne obserwacje zwierzęcia - ptaszniki nie widzą czerwonego światła.

Wielkość terrarium:
30x20x20 cm dla dorosłego osobnika.

Wystrój terrarium:
Warstwa podłoża powinna wynosić około 6 cm, i może być stanowiona przez torf, włókno kokosowe, lub mieszankę torfu z piaskiem. W terrarium powinno się umieścić kryjówkę dla pająka, np. połowę skorupy po orzechu kokosowym, doniczkę, kawałek kory. Możemy również umieścić w nim niedużą miseczkę z wodą. Wystrój terrarium zależy wyłącznie od inwencji hodowcy.

Żywienie:
Takie same jak u wszystkich ptaszników: młodym osobnikom podajemy larwy mącznika młynarka, larwy much (dostępne w każdy sklepie wędkarskim jako białe robaki - koniecznie niebarwione!) oraz wylęg świerszczy. Podrośniętym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany, drewnojady, a także raz na jakiś czas oseska mysiego, choć ptaszniki nie zawsze chcą ten pokarm przyjmować.

Dymorfizm płciowy:
Dorosłe samce są „szczuplejsze i mają dłuższe odnóża aniżeli samice. Posiadają również haki na przednich odnóżach, oraz bulbusy na nogogłaszczkach.

Rozmnażanie:
Rozmnażanie tych pająków z reguły nie dostarcza większych problemów. Dla pewności, lepiej przed łączeniem oba osobniki jak najobficiej nakarmić. W kilka (2-8) miesięcy od kopulacji samica składa kokon, w którym umieszcza do 900 jajeczek, jednak przeważnie jest ich około 350-500. Najlepiej jest odebrać samicy kokon i poddać go sztucznej inkubacji. Po 8-10 miesiącach lęgną się nimfy.

Uwagi:
Jest bardzo łatwy w hodowli, wyjątkowo odporny na błędy hodowcy, gatunek. Dlatego bardzo dobrze nadaje się dla osób zaczynających swą przygodę z terrarystyką. Jest objęty CITES.



Opracował Arkadiusz Guzanek - newneo.