Chelodina longicollis


Synonimy:
Nieaktualne już, łacińskie nazwy tego gatunku: Chelodina sulcifera , Testudo longicollis. Angielskie nazwy to Common Snake-necked Turtle oraz Eastern Long-necked Turtle. W nieczmech nazywa się go Glattrücken-Schlangenhalsschildkröte.

Systematyka:
Królestwo: Animalia
Podkrólestwo: Histozoa
Typ: Chordata
Podtyp: Reptilia
Gromada: Anapsida
Rząd: Testudines
Podrząd: Testudinoidea
Nadgodzina: Chelidae
Rodzina: Chelodina
Rodzaj: Chelodina
Gatunek: Chelodina longicollis (Shaw, 1802)

Informacje ogólne:
Jest to jeden z najliczniejszych Australijskich żółwi.

Wielkość:
Samce mogą osiągać do 25 cm długości karapaksu, natomiast samice są nieco większe - dorastają do 30 cm.

Długość życia:
Mogą spokojnie żyć do 100 lat, a często wiele lat dłużej. Dlatego kupując tego żółwia, należy mieć świadomość, że najprawdopodobniej będzie towarzyszył twojej rodzinie przez kilka najbliższych pokoleń.

Wygląd:
Karapaks tego żółwia jest owalny, przyjmuje ciemne kolory, od brązowego, aż po czerń. U dołu karapaksu znajduje się głęboki rowek, który im bliżej głowy, tym jest szerszy. Brzegi karapaksu są „zawinięte ku górze. Plastron jest bardzo duży, a u jego końca znajduje się głębokie wcięcie. Ma taki sam kolor jak karapaks, znajdują się na nim kremowe plami - czasem są bardzo małe, a czasem praktycznie ich nie ma, przez co cała skorupa żółwia ma jednolity kolor. Głowa jest stosunkowo mała i wąska, staje się nieco szersza wraz z wiekiem. Gatunek ten charakteryzuje się bardzo długą szyją - może ona być równa 60% długości karapaksu! Znajdują się na niej małe wyrostki. Na całej długości jest ona mniej więcej tak samo szeroka jak głowa, skąd wzięła się angielska nazwa tego gatunku - „Snake-necked Turtle, w wolnym tłumaczeniu jest to żółw o szyi węża. Skóra na głowie i szyi przyjmuje kolor szary od góry i po bokach, a żółty lub kremowy od spodu. Odnóża dorosłych osobników mają 10-13 cm długości, na ich przednich stronach znajdują się poprzecznie ustawione łuski.

Występowanie:
Żyją przede wszystkim we wschodniej Australii. W naturze nie spotyka się ich na innych kontynentach.

Biotop:
Zamieszkują głębokie jeziora, oraz wolno płynące rzeki o piaszczystym dnie.

Oswajanie:
Jest raczej niemożliwe. Żółwie te należy bardzo ostrożnie brać na ręce, i robić to wyłącznie w przypadku takiej konieczności.

Temperatura:
Temperatura powietrza powinna wynosić 26şC, natomiast temperatura wody ma wynosić 20şC. Należy pamiętać, że Chelodina longicollis pochodzi z chłodnego klimatu. Na wolności są aktywne i odrzywiają się w wodzie o temperaturze nawet w granicach 11şC! Dlatego należy dbać o to, by nie utrzymywać temperatury na zbyt wysokim poziomie, gdyż bardzo łatwo przegrzać te zwierzęta.

Wilgotność:
Około 70%

Oświetlenie:
Ważne jest, by zachowywać właściwy tryb dzienny. Konieczne jest też oświetlanie emitujące promienie UVA i UVB, wspomagające przyswajanie witaminy D, a więc będące gwarantem zdrowego wzrostu zwierząt. Dobrze jest również wystawiać żółwie na dwór, na promienie słoneczne. Należy jednak uważać, by nie przeziębiły się.

Wielkość terrarium:
Terrarium dla tych żółwi musi być obszerne. Dla samca powinno mieć około 550 litrów, natomiast dla samicy - 650 litrów. Jeśli chcemy hodować dwa osobniki razem, to dla każdego kolejnego żółwia, terrarium (a w zasadzie to akwarium częścią lądową w górnej partii) powinno być większe o 50% objętości określonej dla danej płci.

Wystrój terrarium:
Powinno być głębokie i muszą znajdywać się w nim kryjówki, w których żółw będzie mógł się schować. Ważne by żółwie miały również dostęp do części lądowej. Wentylacja musi być bardzo dobra - zbyt wilgotne powietrze może powodować różne dolegliwości u tych żółwi.

Żywienie:
Bardzo ważne, by dbać o to aby dieta tych żółwi była jak najbardziej zróżnicowana. Chelodina longicollis są całkowitymi mięsożercami. Możemy podawać im różne, odpowiednie produkty sprzedawane w sklepach zoologicznych, choć nie zawsze chcą je jeść. Karmimy także dżdżownicami, rybim mięsem, larwami ochotki, owadami (świerszcze, muchy, motyle i wszelki plankton łąkowy), a także krewetkami (należy je wcześniej przez około godzinę moczyć w wodzie by usunąć z nich sól).
Nigdy nie wolno podawać mrożonego pożywienia, które nie zagrzało się odpowiednio i w środku wciąż jest jeszcze zimne!
Tego żółwia można bardzo łatwo przekarmić. Karmimy je dwa razy na tydzień, średnimi porcjami. Starsze żółwie mogą jeść raz na tydzień, a większe porcje. Chelodina longicollis wolą jeść w wodzie, choć zdarzają się osobniki, które równie chętnie jedzą na lądzie. Co tydzień należy podawać im odpowiednią ilość wapnia i witamin.

Dymorfizm płciowy:
Plastron dorosłych samców jest bardziej wklęsły niż u samic. Samiec, ma też dłuższy i grubszy ogon, aniżeli samica.

Rozmnażanie:
Rozmnażają się wiosną i latem po okresie zimowym. Samica wykopuje w podłożu dołek, do którego składa 6-23 jaja, o wielkości 40-67 mm. W zależności od warunków, inkubacja trwa 3-4 miesiące - po tym czasie z jaj lęgną się młode. Samce C. longicollis dojrzewają płciowo w 7, a samice w 10-11 roku życia.

Zimowanie:
Do zimowania mogą przystępować wyłącznie zdrowe osobniki, które mają co najmniej 3 lata (5-8 cm długości skorupy). Należy nie karmić ich przez miesiąc przed planowanym obniżeniem temperatury. Umieszczamy je w pojemniku z dużą warstwą liści, na 2-3 miesiące, utrzymując przy tym temperaturę 10şC. Należy pamiętać, że hibernacja zawsze jest pewnego rodzaju zagrożeniem życia gadów i w warunkach terraryjnych nie jest ona potrzebna - dlatego stosujemy ją wyłącznie gdy chcemy je rozmnażać.

Uwagi:
Wielu doświadczonych hodowców uważa C. longicollis za jeden z najtrudniejszych w utrzymaniu gatunków żółwi.
W niektórych źródłach zaleca się hodowanie tych żółwi w warunkach tropikalnych, a w rzeczywistości jest to skazywanie ich na śmierć! Żółwie te żyją w stosunkowo zimnym klimacie.
Gatunek ten jest łagodny, i można go łączyć z innymi gatunkami żółwi, o takich samych wymaganiach środowiskowych. Należy jednak pamiętać, że zawsze może zdarzyć się osobnik, który będzie przejawiał agresję w stosunku do pozostałych (nawet przedstawicieli swojego gatunku), nawet jeśli zapewni się im odpowiednio dużo miejsca i kryjówek we wspólnym terrarium.


Opracował: Akadiusz Guzanek - newneo