Rodzaj Eupalaestrus (POCOCK, 1901)



Cechy szczególne:
Są to łagodne pająki, które rzadko przejawiają agresję. Ich podstawową metodą obrony jest wyczesywanie włosków parzących, a ich jad uchodzi za niegroźny dla człowieka. Nie słyszałem o przypadkach pokąsania przez pająki z tego rodzaju. W polskich hodowlach spotyka się je rzadko, ale w krajach w których są bardziej powszechne, są przez hodowców zalecane dla początkujących terrarystów (podobnie jak np. Brachypelma spp.) - i myślę, że jest to opinia jak najbardziej słuszna.

Wielkość:
Są to pająki osiągające do 5-9 cm długości ciała, przy rozpiętości odnóży 9-15 cm, tak więc rozmiary poszczególnych gatunków są dość zróźnicowane.

Długość życia:
Długość życia samic tego rodzaju szacuje się na około 15-18 lat. Samce umierają przeważnie w 5 roku życia. Są to powoli rosnące i długo żyjące pająki.

Wygląd:
Są to pająki o ciemnym, czarno-szarobrązowym zabarwieniu. Ich ciało jest dość masywne. Generalnie w ich wyglądzie nie ma niczego charakterystycznego - często bywają mylone z bardzo wieloma gatunkami ptaszników, np. Aphonopelma seemanni, Lasiodora parahybana i innymi.

Aktywność:
Aktywny są głównie o zmierzchu i w nocy.

Występowanie:
Występują w Brazylii, Paragwaju, Argentynie, Urugwaju.

Biotop:
W naturalnym środowisku kopią dość głębokie nory. Na ich dnie poza szerszą komorą, znajduje się dodatkowe odgałęzienie, w postaci króciutkiego korytarzu.

Temperatura:
Powinna wynosić 25- 30şC w dzień, natomiast w nocy może spadać do 20şC.

Wilgotność:
Powinna utrzymywać się na poziomie około 60-75%.

Oświetlenie:
Oświetlenie jest u ptaszników zbędne. Możemy natomiast zamontować w terrarium czerwona żarówkę. Pomoże ona utrzymać odpowiednią temperaturę, a także pozwoli no nocne obserwacje zwierzęcia - ptaszniki nie widzą czerwonego światła.

Wielkość terrarium:
30x20x20cm dla dorosłego osobnika.

Wystrój terrarium:
Warstwa podłoża powinna wynosić 5 cm, i być stanowiona przez włókno kokosowe lub torf. Kolejnym ważnym elementem wystroju jest kryjówka, w której pająk będzie spędzał większość czasu - może to być np. połówka skorupy orzecha kokosowego, kora lub przewrócona doniczka. Warto również, by w terrarium znalazła się niewielka miseczka z wodą. Pozostałe elementy wystroju zależą wyłącznie od inwencji samego hodowcy i są w zasadzie zbędne.

Żywienie:
Takie same jak u wszystkich ptaszników: młodym osobnikom podajemy larwy mącznika młynarka, larwy much (dostępne w każdy sklepie wędkarskim jako białe robaki - koniecznie niebarwione!) oraz wylęg świerszczy. Podrośniętym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany, drewnojady, a także raz na jakiś czas oseska mysiego, choć ptaszniki nie zawsze chcą ten pokarm przyjmować.

Dymorfizm płciowy:
Dorosłe samce są „szczuplejsze i mają dłuższe odnóża aniżeli samice. Posiadają również haki na przednich odnóżach, oraz bulbusy na nogogłaszczkach. Nie ma wyraźnych różnic w ubarwieniu.

Rozmnażanie:
Jest stosunkowo proste, pająki przeważnie nie są w stosunku do siebie agresywne. Mimo to warto je dobrze nakarmić przed planowanym łączeniem.

Uwagi:
Gatunek ten nie jest objęty CITES.

Systematyka:
Królestwo - Animalia
Podkrólestwo - Eumetazoa
Typ - Arthropoda
Podtyp - Chelicerata
Gromada - Arachnida
Rząd - Araneae
Podrząd - Mygalomorphae
Rodzina - Theraphosidae
Podrodzina - Theraphosinae
Rodzaj - Eupalaestrus

Gatunki:
Rodzaj ten obejmuje trzy gatunki, są to:
- Eupalaestrus campestratus (Simon, 1891) - Argentyna, Brazylia, Paragwaj
- Eupalaestrus spinosissimus (Mello-Leităo, 1923) - Brazylia
- Eupalaestrus weijenberghi (Thorell, 1894) - Argentyna, Brazylia, Urugwaj


Opracował Arkadiusz Guzanek - newneo.