Geomantis larvoides


Systematyka:
Królestwo - Animalia
Podkrólestwo - Eumetazoa
Typ - Arthopoda
Podtyp - Hexapoda
Gromada - Insecta
Rząd - Mantodea
Rodzina - Mantidae
Rodzaj - Geomantis
Gatunek - Geomantis larvoides (Pantel, 1896)

Wielkość:
Jest to malutki gatunek, osiągający 20-35 mm.

Wygląd:
Geomantis larvoides budową ciała bardzo przypomina występującą na tych samych terenach, znacznie powszechniejszą, Mantis religiosa. Geomantis larvoides jest jednak od niej znacznie mniejsza. Najczęściej przyjmują kolor szary, brązowy lub szary z marmurkowym wzorem.

Aktywność:
Aktywne przede wszystkim w samo południe - w naturalnym środowisku wtedy właśnie wyruszają na polowanie wśród gęstych, niewysokich trawach.

Występowanie:
Występuje na południu Europy - głównie w Grecji, Chorwacji, Hiszpanii oraz we Włoszech.

Biotop:
Zamieszkuje łąki porośnięte trawą średniej wysokości. W trakcie polowań w południe wspinają się na „szczyty traw. Resztę dnia spędzają ukryte znacznie głębiej i trudno je wtedy spotkać.

Temperatura:
Temperatura powinna wynosić 30-35şC za dnia. Nocą powinna wynosić 20şC (nie poniżej 18şC). Do ogrzewania najlepiej używać żarówki niewielkiej mocy. Można tez wykożystać do tego celu matę lub kabel grzewczy.

Wilgotność:
W ciągu dnia powinna wynosić 30-40%, natomiast nocą 40-50%. Wilgotność taką utrzymujemy poprzez cotygodniowe spryskiwanie terrarium. Gdy zaobserwujemy, iż owad będzie wkrótce liniał, to należy nieco zwiększyć wilgotność.

Oświetlenie:
Cykl 12 godzinny.

Wielkość terrarium:
10x15x15 cm dla dorosłego osobnika. Młode trzymamy w pojemniczkach po kliszy lub w pojemniczkach na mocz.

Wystrój terrarium:
Jako podłoże używamy włókna kokosowego, torfu lub grubego piasku. W terrarium powinny znaleźć się gałązki oraz sztuczne roślinki ustawione pionowo. Należy jednak pamiętać o tym, by pozostawić sporo wolnej przestrzeni.

Żywienie:
Dorosłe modliszki karmimy muchami, niedużymi świerszczami oraz karaczanami. Młodym osobnikom możemy podawać muszki owocówki oraz wylęg świerszcza.

Dymorfizm płciowy:
Odróżnienie płci u dorosłych osobników jest bardzo proste. Samce mają 8 segmentów odwłoka, natomiast samice 6. Samce są mniejsze i szczuplejsze od samic.

Rozmnażanie:
Najlepiej łączyć ze sobą osobniki po około 10 dniach od wylinki imaginalnej. Kopulacja trwa około 45 minut. Samica w ciągu swego życia buduje 3 ootetki które umieszcza przeważnie w różnych szparach między kamieniami, gałązkami, pomiędzy liśćmi, a także czasem na podłożu. Ootetki są kuliste z fałdami, mają kolor szary i około 1 cm średnicy. Latem inkubujemy je w temperaturze 35şC, gdy zbliża się zima, należy poddać je zimowaniu w temperaturze blisko 5şC - można je wtedy włożyć do lodówki. W trakcie inkubacji wilgotność powinna być utrzymywana na poziomie 40%, poprzez spryskiwanie pojemnika dwa razy na tydzień. Młode mają około 3 mm i wyglądem przypominają malutkie koniki polne. Hodujemy je w temperaturze 30şC i wilgotności powietrza 50-60%.


Zimowanie:
Jest to gatunek europejski, więc zimowanie jest niezbędne dla zachowania właściwego cyklu rocznego. Przed planowanym zimowaniem powoli obniżamy temperaturę i skracamy długość dnia. Ostatecznie temperatura w ciągu dnia powinna wynosić 5-10şC za dnia, oraz 5şC nocą. Wilgotność powinna być w tym okresie zwiększona - terrarium spryskujemy 2-3 razy na tydzień. W takich warunkach utrzymujemy owady przez 2 miesiące.

Uwagi:
Ze względu na konieczność zimowania owadów i ootetek, hodowla Geomantis larvoides jest stosunkowo trudna, dla tego gatunek ten nadaje się dla doświadczonych hodowców.


Opracował Arkadiusz Guzanek - newneo.