Morelia bredli

Synonimy:
Inna łacińska nazwa tego gatunku, to Python bredli.
Angielskie nazwy - Bredl's Python, Centralian Python

Systematyka:
Królestwo - Animalia
Typ - Chordata
Podtyp - Vertebrata
Gromada - Reptilia
Rząd - Squamata
Podrząd - Serpentes
Rodzina - Pythonidae
Rodzaj -Morelia
Gatunek - Morelia bredli (Gow, 1981r.)

Informacje ogólne:
Zanim decydujemy się na zakup węża, należy wcześniej dowiedzieć się jak najwięcej na jego temat, a także na temat warunków jakie należy spełnić, by nasz podopieczny rósł zdrowo i czuł się dobrze. Kolejnym krokiem jest zakup odpowiedniego terrarium, wyposażenie go oraz sprawdzenie prawidłowego działania zamontowanych w nim urządzeń. Tak więc zapraszam do lektury niniejszego artykułu, w którym zawarłem wszystkie niezbędne informacje, dotyczące gatunku Morelia bredli.

Cechy szczególne:
Morelia bredli jest wężem spokojnym i łagodnym, bardzo rzadko próbuje kąsać. Należy jednak pamiętać, że zawsze może zdarzyć się wyjątek od reguły, czyli osobnik agresywny.

Wielkość:
W terrariach osiągają 150-200 cm długości, zdarzają się też osobniki o długości nawet do 250 cm!

Długość życia:
W niewoli mogą żyć ponad 10 lat.

Wygląd:
Morelia bredli są bardzo atrakcyjnie ubarwione. Są to węże o dość silnej, ale nie masywnej budowie ciała. Przyjmują kolory od pięknego pomarańczowego po ceglastą czerwień. Całe ciało pokryte jest białymi plamkami w czarnych obwódkach. Duża ilość tych plam przyjmuje kształt pasów, ustawionych poprzecznie. Głowa jest wyraźnie oddzielona od reszty ciała, ma trójkątny, typowy dla wielu przedstawicieli rodzaju Morelia kształt.

Aktywność:
Są aktywne przede wszystkim wieczorem, a także nocą.

Występowanie:
Występuje w centralnej Australii.

Biotop:
Zazwyczaj spotykane są w, porośniętych krzewami i niewielkimi drzewami, okolicach strumieni.

Odmiany barwne:
Nigdy nic nie słyszałem o odmianach barwnych tego gatunku. Jest jednak pewne, że udało się wyhodować osobniki z mutacją wzoru, typu „Striped. Są to węże z białymi pasami biegnącymi wzdłuż ciała. Osobiście uważam jednak, że forma naturalna prezentuje się zdecydowanie atrakcyjniej, choć oczywiście zależy to od danego osobnika i upodobań hodowcy.

Oswajanie:
Jak już wspomniałem, są to łagodne węże i przeważnie można bez problemu brać je na ręce. Należy jednak pamiętać, że nie powinno się niepokoić węża przez co najmniej tydzień od chwili wpuszczenia go do nowego terrarium. Wielu hodowców jest zdania, że na ten okres należy włożyć do terrarium fragment własnego ubrania, a wąż dzięki temu oswoi się z naszym zapachem i będzie się czuł bezpiecznie przy naszym ciele. Węża można wyciągać raz dziennie, maksymalnie na kilka minut - dlaczego? Ponieważ każde wyciąganie z terrarium wiąże się dla niego z ogromnym stresem, a zbyt długie przebywanie poza nim naraża gada na przeziębienie i różne komplikacje zdrowotne, jak np. zapalenie dróg oddechowych.

Temperatura:
Temperatura w terrarium powinna wynosić 26-29şC, a punkt pod promiennikiem powinien być nagrzany do 33-34şC.

Wilgotność:
Około 70%

Oświetlenie:
Terrarium oświetlamy przez 8-12 godzin. Niektórzy hodowcy są zdania, że w terrariach tych węży powinny być zamontowane świetlówki UV 2.0%, i powinny być włączane podczas 6 miesiecy ciepłej pory roku.

Wielkość terrarium:
Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary co najmniej 140x70x60cm. Młode węże hodujemy w odpowiednio niedużych terrariach. Trzymanie małego wężyka w zbyt dużym pojemniku hodowlanym, nie jest najlepszym rozwiązaniem. Wąż będzie się bardziej stresował, a z czasem może stać się nieco agresywny.

Wystrój terrarium:
W terrarium musi znaleźć się pojemnik z wodą. Ma on być na tyle duży, by bez problemu zmieścił się w nim cały wąż. Wodę należy regularnie wymieniać, gdyż gad będzie się w niej kąpał, wydalał odchody, a także pił ją. Kolejnym ważnym elementem wystroju jest jeden lub dwa konary, dające wężowi możliwość do wspinania się. Trzeba pamiętać o tym, by wlewać wodę do mniej więcej połowy wysokości tego pojemnika, ponieważ jeśli będzie jej zbyt dużo i wąż się w niej zanurzy, to woda po prostu się przeleje. Wąż musi mieć możliwość schowania się, dlatego trzeba w terrarium wybudować co najmniej dwie kryjówki - jedna powinna być w cieplejszej, a druga w chłodniejszej części terrarium. Innymi przydatnymi i estetycznie wyglądającymi elementami wyposażenia będą nieduże głazy, często posłużą wężowi przy zrzucaniu wylinki.

Żywienie:
Dorosłe osobniki karmimy co 1-2 tygodnie, dwoma lub trzeba średniej wielkości szczurami. Można też podawać młode króliczki, pisklęta, duże myszy. Młodym osobnikom Morelia bredli podajemy 2-3 średniej wielkości myszy na tydzień. Nowonarodzone węże karmimy oczywiście oseskami mysimi, aż osiągną rozmiary takie, by mogły przyjmować inny pokarm.
Na czas karmienia węże najlepiej przekładać do pustych pomieszczeń, tym bardziej, jeśli hodujemy kilka pytonów w jednym terrarium, to rozdzielamy je. Robimy to z kilku względów. Przede wszystkim po to by dwa węże nie zaczęły jeść jednej ofiary, a takie przypadki się często zdarzają, i jeśli hodowca nie zareaguje (a naprawdę nie jest łatwo rozdzielić duże pytony, walczące o pokarm) to może się to skończyć tragiczne w skutkach, tym bardziej jeśli jeden z węży jest dużo mniejszy od drugiego... Drugim atutem karmienia w osobnych, pustych pojemnikach, jest to, że kontrolujemy to, ile dany wąż przyjmuje pokarmu i czy w ogóle go przyjmuje, a nie zjadają go za niego pozostałe osobniki. Ostatnim plusem karmienia w takim pojemniku, jest to, że wąż podczas posiłku na pewno nie połknie fragmentów podłoża i będziemy mieć pewność, że nie dojdzie do „zaczopowania przewodu pokarmowego.
Przez około 3 dni od momentu karmienia, nie powinno się brać węża na ręce, gdyż może on zwrócić pokarm.

Dymorfizm płciowy:
Dojrzałe samce są mniejsze od samic, oraz mają wyraźnie większe pazury odbytowe. Najpewniejszym sposobem odróżniania płci jest sondowanie, jednak tego zabiegu powinni dokonywać wyłącznie doświadczeni hodowcy.

Rozmnażanie:
Jeśli planujemy rozmnażać węże, to dobrze jest hodować je rozdzielone według płci, lub rozdzielić je co najmniej na dwa miesiące przed planowanym łączeniem. Między czerwcem a sierpniem zaczynamy obniżać temperaturę. W tym czasie przestajemy karmić węże. Temperaturę obniżamy stopniowo, np. o 1şC dziennie, aż do osiągnięcia 18şC. Pod koniec sierpnia możemy zacząć ją ponownie powoli podnosić i wznowić karmienie gadów. Po miesiącu, kiedy temperatura osiąga właściwy poziom, można podjąć pierwszą próbę łączenia. Węże umieszczamy w jednym terrarium i po kilku dniach ponownie rozdzielamy. Taką czynność wykonujemy co tydzień. Para powinna w tym czasie kilkukrotnie kopulować. Samice należy wciąż obficie karmić, aż do momentu kiedy sama odmówi przyjmowania pokarmu. Jaja składane są przeważnie w listopadzie lub grudniu. Samica składa 12-50 jaj, z których po około 2 miesiącach lęgną się młode M. bredli. Na 3-4 tygodnie przed składaniem jaj, samica zrzuca wylinkę.

Zimowanie:
U węży tych nie stosujemy typowego zimowania. Jeśli jednak chcemy je rozmnażać, to należy zachowywać cykl roczny i na pewien okres obniżyć temperaturę.

Uwagi:
Morelia bredli są pięknymi, łatwymi w hodowli pytonami - w Australii (czyli na rodzimym kontynencie tego gatunku) są to węże z powodzeniem hodowane przez wielu młodych i początkujących terrarystów. Niestety w naszym kraju gatunek ten jest praktycznie niedostępny, a wielka szkoda, gdyż na pewno warto byłoby poświęcić mu nieco uwagi.


Opracował Arkadiusz Guzanek - newneo.