Tapinauchenius plumipes

Synonimy:
W języku angielskim nazywany jest Trinidad mahogany tarantula - co można tłumaczyć jako ptasznik mahoniowy z Trynidadu.

Systematyka:
Królestwo - Animalia
Podkrólestwo - Eumetazoa
Typ - Arthropoda
Podtyp - Chelicerata
Gromada - Arachnida
Rząd - Araneae
Podrząd - Mygalomorphae
Rodzina - Theraphosidae
Podrodzina - Aviculariinae
Rodzaj - Tapinauchenius
Gatunek - Tapinauchenius plumipes Pocock, 1895)

Cechy szczególne:
Są to szybkie i dość agresywne ptaszniki, dlatego też nie nadają się dla początkująch hodowców. Nie wyczesują włosków parzących z odwłoka.

Wielkość:
Dorastają do 5 cm. Samce są nieznacznie mniejsze od samic.

Długość życia:
Samice żyją do 12 lat, samce - do 3 lat.

Wygląd:
Jest to brązowy pająk z czerwonawymi włoskami na odnóżach oraz odwłoku odwłoku. Końcówki stóp są koloru pomarańczowego.

Aktywność:
Są to zwierzęta aktywne przede wszystkim w nocy i o zmierzchu.

Występowanie:
Zamieszkuje tereny Trynidadu i Surinamu.

Biotop:
Zamieszkuje gęste, tropikalne lasy, gdzie buduje pod korą drzew pajęczynowe nory.

Temperatura:
Temperatura w terrarium powinna wynosić około 26-29şC.

Wilgotność:
Wymagają wysokiej wilgotności - około 80%. Nie może spadać poniżej poziomu 70%!

Oświetlenie:
Jest u ptaszników zbędne. Możemy w terrarium zamontować czerwoną żarówkę która pomoże utrzymać odpowiednią temperaturę i pozwoli na nocną obserwacja pająka - ptaszniki nie widzą czerwonego światła.

Wielkość terrarium:
25x25x30 cm (dł. X szer. X wys.). Młode hodujemy w pojemniczkach na mocz lub po kliszy.

Wystrój terrarium:
Ponieważ są to ptaszniki nadrzewne, warstwa podłoża może być cienka (2-3 cm), i może być stanowiona przez torf, włókno kokosowe lub ich mieszankę z piaskiem. W terrarium niezbędne są pionowo ustawione gałązki lub kora, które posłużą za podstawę do budowy pajęczynowej nory. Możemy również umieścić w nim niedużą miseczkę z wodą, która pomoże utrzymać odpowiednią wilgotność.

Żywienie:
Jak najbardziej standardowe. Młodym podajemy larwy mącznika młynarka i much, a także małe świerszcze. Starsze osobniki mogą żywić się świerszczami, szarańczami, karaczanami, motylami, muchami. Niektóre osobniki od czasu do czasu chętnie zjedzą oseska mysiego.

Dymorfizm płciowy:
Dorosłe samce są smuklejsze i zwykle mniejsze od samic. Posiadają bulbusy (narządy płciowe) na nogogłaszczkach.

Rozmnażanie:
Oba osobniki należy przed łączeniem dobrze nakarmić. Pająki przeważnie nie są w stosunku do siebie agresywne. Po około 2 miesiącach od kopulacji samica sporządza kokon w którym składa do 80 jaj. Młode legną się po miesiącu. Dojrzewają płciowo w wieku około 2 lat.

Uwagi:
Branie tego pająka na rękę jest wykluczone.


Opracował Arkadiusz Guzanek - newneo.